Komunista, kolonialismoaren aurkakoa, eskuineko estremista ote? Zer nolako uste moralak ditu Jacques Vergèsek? Barbet Schroederrek historiaren bide ilunenetatik garamatza pertsonaia enigmatiko honen atzean ezkutatzen den misterioa argitzeko ahaleginean. Aljeriako gerra bitartean, Vergès kausa antikolonialistari atxiki zitzaion abokatu gaztea zen, Djamila Bouhired defendatu, honen askatasuna lortu, harekin ezkondu eta bi seme izan zituzten. Bat-batean, bere jardunbide bikainaren gailurrean zegoela, zortzi urtez desagertu zen arrastorik utzi gabe. Urrunaldi misteriotsu hartatik itzultzean, edozein motatako terroristak defendatzeari ekin zion, hala Magdalena Kopp nola Anis Naccache, baita Carlos ‘Txakala’ ere, Klaus Barbie teniente nazia bezalako historiako munstroen ordezkari gisa jardun zuen. Cannesko Zinemaldiko Un Certain Regard sailean ikusitako pelikula.

Ingeles familia bat patriarkaren hileta prestatzen ari da. Seme-alaben arteko aspaldiko liskarrak berriro agertzen diren heinean tentsioa areagotuz doa. Hildakoak sekretu ilun bat ezkutatzen zuela esanaz ezezagun bat azalduko da bertara, eta familiak neurri zorrotzak hartu beharko ditu hileta erabateko deskalabrua bihurtu ez dadin. Locarnoko Zinemaldirako hautatua.

Constance Reidek 23 urte ditu Clifford Chatterleyrekin ezkontzen denean, Britainiar armadako teniente airoso batekin. 1917. urtean gaude eta Flandersko batailan borrokatzera joandako Clifford elbarritasun atzeraezin batekin itzuli da. Bikote gaztea euren gaztaroko lurretik hurbil dagoen etxe batean finkatuko da, Chatterleyn. Axolagabetuta, triste eta jarreraz epel, Constance Chatterleyk tokiko basozain Parkinengan aurkituko du babesa. D. H. Lawrencen eleberrian oinarrituz, Lady Chatterley filmak Constancen eta Parkinen elkartzearen istorioa kontatzen du, sentsualitatearen piztea neskarentzat, eta bizitzako atseginetarako itzulera gizonarentzat. Bost Zesar sari, film onenarena barne, eta Louis Delluc sariaren irabazle, Berlingo Panorama sailean, Karlovy Vary eta Istanbuleko zinemaldietarako hautatu zuten.

Bere eztei-otorduan, Kerenek hanka bat hautsi du, eta nahigabe handiz Kariberako eztei-bidaia bertan behera utzi beharko du. Neska bitxi bat itsasotik atera da eta Batyaren atzetik doa haren itzala bailitzan. Emakumearen bizitza guztiz aldatuko da neska bere babespean hartu orduko. Joy andre zahar gogor batentzat lan egiten duen filipinar neskamea da eta oharkabean harekin harremanik ez zuen alabarekin adiskidetzen lagunduko dio andreari. Gizatasun-txatalez osaturiko filma, mezuak botilan bezala, absurduaren mugetan. Mundu kaotiko baten erretratua, non norbera maitasuna eta gogoan izateko edo ahazteko zerbaiten bila, ahal duen guztia biltzen saiatzen den. Halakoxea da bizitza Tel-Aviven…Cannesko Zinemaldian Urrezko Kameraz saritua, Israelgo Zine Akademiaren sarietarako hamabost izendapen ditu.

Ploy eduki erotiko handiko drama psikologikoa da, hiru ezezagun hoteleko gela batean giltzapetzen direnekoa. Ezkondutako bikoteari ondorio ikaragarriak ekarriko dizkion emakume gazte baten agerpenarekin hasten da dena, jelosia bihurtzen den susmo zoli batekin. Cannesko Errealizadoreen Hamabostaldian aukeratua.

1995ko abenduan, enbolia larri batek Jean-Dominique BAUBY kazetari eta bi seme-alaben aita koma sakon batean utzi zuen. Esnatu zenean bere funtzio eragile guztiak kaltetuta zituen. Laguntzarik gabe ezin zuen mugitu, ez hitz egin, ezta arnasa hartu ere. Gorputz bizigabe horretako betile bat bakarrik mugitzen zen. Betile hau bihurtu zen munduarekin, besteekin, bizitzarekin zuen lotura bakarra. Betilea behin mugitu baietz esateko, bitan ezetz esateko. Betilearekin aukeratzen ditu bisitariak diktatzen dizkion alfabetoko hizkiak eta honela sortzen ditu hitzak, esaldiak, orrialde osoak… Zuzendari onenaren saria eta Prix Vúlcain de l'Artiste-Technicien (Janusz Kaminski) delakoaren irabazle Cannesko Zinemaldian.

The Beatles taldearekin Richard Lesterrek egindako bi pelikuletatik bigarrena, 60ko hamarkadako zinerik askeenaren, eroenaren eta poperoenaren ikur izandako komedia bat, digitalean berriztatutako bertsio batean itzuli zaigu aldi batez zirkulaziotik erretiratuta egon eta gero, jatorrizko kolore eta soinu-bandaren distira osoarekin.

Flamenco (1995) eta Tango (1998) -atzerriko film onenaren Oscar sarirako proposatua- pelikulen ondoren, Carlos Saurak Fados lanarekin 2005ean osatu zuen hiriko kanta modernoari eskainitako trilogia.
Bi urte baino gehiago Fadoaren inguruan ikertzen aritu ondoren, Carlos Saurak aurrerapauso garrantzitsua eman zuen musikalarekiko hurbiltzeko nahi horretan. Bere aurreko musikaletan, Iberia, Flamenco, Tango..., Carlos Saura dantzan oinarritu bazen, Fados lanean argumentuaz eta irudiaz baliatu da hiri-aldiri eta portuetako musikaren sorrera islatzeko, izatez berau baita XIX. mende hasieran sortutako musika guztien sintesia.

Lou Reedek 2006ko amaieran New Yorken Berlin bere album mitikoa zuzenean jo zuen, estreinakoz oso-osorik, hogeita hamar musikari eta ahotsen laguntzaz, diskoan parte harturiko jatorrizko gitarra-jole Steve Hunter tartean zelarik, eta baita Antony bezalako gonbidatuak ere. Kontzertuen eszenaratzeaz arduratzeaz gain, Julian Schnabelek gertakaria filmatu zuen, jarraipena uda honetako europar biran izan duena.