Hamalau film laburrek –57 herrialdetako 220 ikastetxetatik aurkeztutako 473 proposamenetatik hautatuek– osatuko dute guztira Nest saila. Datu horiek errekor berri bat dira Donostia Zinemaldiko zinema-ikasleen nazioarteko topaketaren historian, eta hogeita laugarren edizioan Alemania, Belgika, Eslovakia, Espainia, AEB, Frantzia, India, Malaysia, Mexiko, Suedia eta Suitzako eskoletako lanak hautatu dira.
Nestek mundu osoko zinema-eskoletako ikasleen film laburrak zabaltzen ditu, eta begirada berriak eta kontatzeko beste modu batzuk bateratzeko topagune gisa eratzen da. Gazte askorentzat euren ibilbidearen abiapuntua da, bai eta ikus-entzuleekin eta zinema-industriarekin duten lehen harremana ere. 2002an sortu zenetik topaketan 1.000 zinemagilek baino gehiagok hartu dute parte, hala nola Leonardo van Dijl, Oren Gerner, Raven Jackson, Isabel Lamberti, Léa Mysius, Jerónimo Quevedo, Kiro Russo eta Laura Wandelek, geroago euren hurrengo lanak estreinatu dituztenak nola Donostian hala nazioarteko zirkuituko beste jaialdi entzutetsu batzuetan.
Diego Céspedesen kasua halakoa da, bere La misteriosa mirada del flamenco / The Mysterious Gaze of the Flamingo Horizontes Latinos sailean ikusiko baita Cannesko Un Certain Regard saria irabazi ondoren, baita Jaume Claret Muxartena ere, egunotan Estrany riu estreinatuko baitu Veneziako Orizzonti sailean eta, ondoren, Zabaltegi-Tabakaleraren parte izango baita. Atal horretan bertan programatu dira aurten Nesten beste parte-hartzaile batzuen lanak: Paula Tomás Marques eta Hanxiong Bo, hain justu ere. Aurretik Berlinen eta Shanghain estreinatu zituzten Duas vezes João Liberada film luzea eta No One Knows I Disappeared film laburra, hurrenez hurren. Gainera, Roxana Stroe, Nesten bi ediziotan parte hartu zuena, Europa-Latinoamerika Koprodukzio Foroan hautatu dute aurten, Houses Are Silent bere lehen film luzearen proiektuarekin.
Nest, horrenbestez, etorkizuneko zinemarako leihoa da, bai eta ondoren EQZEko ikasleen parte izatera igaroko diren zinemagileei laguntza integrala emateko sistema baten abiapuntua ere, Ikusmira Berriak programan parte hartzen baitute euren hurrengo zinema-proiektuekin, eta beren pelikulekin itzultzen baitira Donostia Zinemaldiko ikus-entzuleei erakusteko.
Nest saileko hamalau film laburren hautaketak leiho bat irekitzen du errealitate eta kezka askotarikoak ikusteko, nola mundu hurbiletakoak hala urrunetakoak. Nork bere nortasuna bilatzea –batzuetan trauma gorabehera–, familia-harremanak, amatasuna, kontziliazioa, zaintzak eta osasun mentala dira lan horietan jorratutako gaietako batzuk. Errealitate horiek askotariko proposamenetatik jorratzen dira –animazioa, generoko zinema, ez-fikzioa, drama eta entsegua– eta mundu osoko zinema-eskoletan lengoaia zinematografikoa nola lantzen den erakusteko botoi gisa balio duen hautaketa honetan presente daude.
Topaketa Zinemaldiaren 73. edizioan egingo da, irailaren 22tik (astelehena) 26ra (ostirala) bitartean. Bost egunetan, hautatutako hamalau pertsonek euren lanak aurkeztuko dituzte, zinemagileen elkarrizketetara joango dira eta industriako profesionalekin topaketak egingo dituzte. Hautatutako lan guztien artean, hautatutako eskoletako ikaslez osatutako epaimahai batek, zinemako profesional bat epaimahaiburu dela, NEST THE MEDIAPRO STUDIO saria emango du, film labur irabazlearen zuzendariari 10.000 euro ematean datzana.
Zinemagile gazteen prestakuntza eta industriarako sarbide profesionala dira Nestek eta THE MEDIAPRO STUDIOren Gidoigintza Masterrak partekatzen eta sustatzen dituzten jomugak. Donostia Zinemaldiak lankidetza-hitzarmen bat du formalizatuta 2023az geroztik, sormen-talentu berria identifikatzeko eta babesteko, bai eta ikus-entzunezko industriarako sarbide profesional bat eskaintzeko ere.
Akordio horri esker, THE MEDIAPRO STUDIOk sorkuntzarako laguntza eskaintzen dio ikasle finalista horietako bati bere lehen lanaren garapenean, prozesuan zehar aholkularitza eskainiz. Era berean, akordioak Gidoi Masterraren azken edizioko hamar ikasleren parte-hartzea bermatzen du. Ikasle horiek Nestek Zinemaldian antolatzen dituen jarduera guztietara joango dira euren prestakuntzaren parte gisa, ikus-entzunezko industriarako sarbide profesionala errazte aldera.
Edizio honetako nobedade gisa, lehiaketak bi golardo gehigarri izango ditu: Movistar Plus+ Saria film labur onenari, obra plataforma horren medioz Espainian transmititzeko eskubideak erostean datzana, eta Tabakalera Saria, 2026an hiru asteko egonaldi bat emango diona zuzendari hautatuari bere hurrengo proiektua garatzeko.
Halaber, SFC | Rendez-vous Industryk –Cannesko zinema-jaialdiak antolatutako film laburrei buruzko foro profesionalak– aukera emango die Nesten hautatutako zinemagileei beren filmak doan inskribatzeko komisionatutako merkatu-katalogoan, bai eta 2026ko maiatzaren 17tik 20ra Cannesko Short Film Cornerren egingo diren industria-ekitaldietan parte hartzeko ere.
Ikasleen topaketan, ohi bezala, Medialab Tabakaleraren estudioan emango dira, etenik gabe, sailaren historian saritutako film labur guztiak. Horietarako sarrera doakoa da.
Zinemaldia + Plus, Donostia Zinemaldiak Tabakalerako pantaila partekatuan parte hartzeko erabiltzen duen programa, zinemari eta zinema-eskolei eskainia egongo da 2026an. Elías Querejeta Zine Eskolarekin (EQZE) lankidetzan antolatuta dago zikloa, eta zinema-eskola oinarri duten filmen hautaketa bat egingo da, baldin eta berebiziko garrantzia duen garai hartan jazotzen badira edo zinemako ikasleak protagonista badituzte.
Milurtekoaren hasieran, Alain Bergalak Frantziako hezkuntza-sisteman hezkuntza artistikoko eta kultura-ekintzako proiektu bat abian jartzeko lan zirraragarri eta anbiziotsua bere gain hartu zuenean, ideia iraultzaile bat txertatu zuen, ikasgelan zinema ikusi eta irakasteko modua zabaltzen zuena: pelikulen irakaskuntza baliabide argigarri huts gisa uztea eta hastapenerako beste leku pertsonalago bat marraztea, onartuz zinema, artea den aldetik, ezin dela irakatsi eta, hobeto esanda, transmititu eta esperimentatu egin behar dela.
'Zinemaren hipotesia' tratatu gisa hilezkor bihurtutako esperientzia hark adin-nagusitasuna bete zuenean, zinemaren inguruko beste ekimen pedagogiko erradikal bat sortu zen Frantziako hiriburutik kilometro askotara modurik ezohikoenean: nazioarteko zinema-jaialdi bat, filmategi bat eta kultura garaikiderako nazioarteko zentro bat eseri egin ziren zinema-eskola baten kontzeptualizazioan parte hartzeko: zinema-eskola berezia, merkatuaren eskarietatik eta logika fordistetatik urrun, zinema egiteko premia larritik urruti, azken batean, eta modu aitzindarian eta bokazio esperimental argiarekin, zinemaren hiru etapei heltzea proposatzen zuena: sorkuntzatik, materialtasunetik, ikerketatik. Iragana, oraina eta etorkizuna, ikasgelako hormen artean bilduak eta elkarri lotuak.
Bi esperientzia pedagogikoen artean, hari ikusezin bat: irakaslea passeurraren ("pasatzailea", transmisorea) irudi bergalar bihurtzea; ikasgela, belaunaldiz belaunaldi irudien pasatzaile eta transmisore gisa. Eta, haren erdian, zinema-pantaila ere zinema-pedagogiarekin lotutako irudien "pasatzaile" bihurtzeko aukera: Frantzian finkatutako eginkizun hartatik 25 urtera, Donostia Zinemaldiak, Elías Querejeta Zine Eskolarekin lankidetzan, Zinemaldia + Plus urteko fokuaren bidez, zinemaren historian zeharreko ibilbide bat proposatzen du zazpi filmetan, zinemaren eta haren transmisioaren arteko harremanaren bidez. Bergalaren ekimen pedagogikoa bezala, arretagunea bere proposamenean zabaltzen da: zinema eskolan gertatzen diren filmak, bizitzako garai hori erregistratzen dutenak, baina horiek ez ezik, ikasgelako lanetik literalki sortzen diren filmak ere bai, film kolektiboak, ikaslearen eta sortzailearen arteko hesia lausotzen duten filmak, esperientzia-filmak, kritikari frantsesak aldarrikatzen zuen bezala. 2026ko urtarriletik aurrera, zinema-aretoa ikasgela bihurtzen da, eta ikasgela, berriz, emanaldi-areto.
Zinema- eta zinema-eskolak, zikloa EQZErekin lankidetzan
Gatz-mendiz inguratutako spa batean, bisitariak erlaxatu eta eguzkitan etzaten dira, gazkinek eguzkitan kristal distiratsuak jasotzen dituzten bitartean. Haurrak helduengandik urrun dabiltza korrika, eta emakume bat paisaia hartan dabil noraezean, errealitatetik at, nahastuta. Ilunabarrean, lekua eraldatu egiten da, handik igarotzen direnen nahiek moldatuta.
Film hau espazio publikoari buruzkoa da. Film hau kulturaren suntsipenari buruzkoa da. Pelikula hau jada aspertuta dauden iturriei buruzkoa da. Pelikula honetan, iturriek bizia hartzen dute, izaki bizidun bihurtzen dira, bakoitza bere izaerarekin eta kontatzeko istorio propio batekin. Ahotsa altxatzen dute jendeak detektatu, hauteman eta zaindu ditzaten. Iturrien matxinada protesta batekin iritsiko da puntu gorenera. Zer gertatuko litzateke iturriek hitz egin ahalko balute?
Valentinak (5 urte) eta Quiquek (11 urte) aitaren beste familia ezagutu dute, eta bizitza irauli egingo zaie ahizpa/arreba erdiak Valentinaren adin bera duela jakitean.
Goizero, Lucilak –80 urteko sendalari indigena brasildar batek– irratia piztu, etxearen aurrean duen oihanari begiratu eta galdera bat egiten dio bere buruari: zer gertatuko ote da oihana eta ni neu hiltzen garenean? Baso-sute batzuk etxera hurbiltzen ari zaizkiola, aspaldiko amets bat gogoratuko du.
Gabonak hurbildu eta New Yorkeko Paris Hotela ostalariz betetzen den heinean, Bonik –zerbitzari etorkin batek– eta haren anaiak –hoteleko harreragileak– ez dute non lo egin. Hotelean ezkutuan bizi dela, jakin-min sakon-sakon batekin lotzen du Bonik bere atseden-premia: ostalariei, gelei eta ate itxien atzean ezkutatzen diren bizitzei buruz. Bezero baten logelan koaderno kezkagarri bat aurkitzen duenean, inguruko bizitzekiko eta ezkutuan ditugun gauzekiko obsesioak eklipsatu egingo du emakumearen lo-premia.
Ivan, bidaiaririk gabeko tren bateko tren-gidari bat, lur lokartu bat zeharkatzen ari da. Gizonaren bizitza bakartia aldatu egingo da Liudmila –semea noiz itzuliko zain nekaezin dagoen lo-ibiltaria– ezagutzean.
Haur bat, oilategi bat, hosto hilak, pastel bat eta existitziarekin borrokatzen den ama bat.
Zer geratzen zaio ama bati urteak etxeko indarkeria pairatu ondoren? Zer geratzen zaio haren gorputzari, duintasunari eta indarrari? Seguruenik, oraindik transmititu ditzakeen hitzak, oroimena eta dantza-pauso batzuk.
Ika etxeko langile indonesiarrak Malaysian egiten du lan, eta bake-sentsazioa sentitzen du bere enplegatzailearen alaba Jane zaintzen duenean. Ikaren mundua kolokan egongo da alabak ustekabean deitzen dionean Indonesiatik; sekretu mingarri bat azalduko dio: izututa dago, haurdun ote dagoelakoan. Ikak lasaitasun-une labur bat aurkituko du Janeri Zuhaitz eskuzabala entseatzen begiratzean. Geroago, gau berean, alabarekin bideo-dei bat izan eta ama sentituko da berriz, eta ama-alaben arteko lotura hautsezina berretsiz.
Bi irudi ilunabarrean. Biharamunean hirugarren batekin egingo dute topo.
Ia 100 urteko Miko andrearen bizitza collage baten antzera hedatzen da, bere bizilagunak zahartzeari buruz hausnartzen duen bitartean. Animazioak eta artxiboko materialak oroitzapenak pizten dituzte, baita bisoi-beroki baten desagerpen misteriotsuak ere.
Errusiako landetxe batean, bi mutil, Anton eta Zhenya, aire konprimatuko karabinekin botila batzuei tiro egiten ari dira. Halako batean, Antonek katu bati egingo dio tiro, eta horrek astindu egingo du Zhenya. Bien adiskidetasuna mintzen hasiko da. Gauez, Antonen aitak mutikoak ibaira eraman eta bere haurtzaroa gogoratuko du, lagun batekin basoan babesleku bat eraiki zuenean. Ilunabarrean, Anton adiskidetzen saiatuko da, baina Zhenyak ez du nahiko. Hurrengo egunean, autobus-geltokian, hitzik egin gabe agurtuko dute alkar, kanporatu gabeko tentsioz eta erruz betetako isiltasun batekin.
Errausketa-lur baten gainean eraikitako asentamendu nomada ahaztu batean, Shankar izeneko zezen zahar bat bere etxea uzteko prestatzen ari da, nandiwale herriaren bizimoduaren desagertze motelaren isla gisa.
Cyrus hamabost urteko gazte erresilientea da, aita emozionalki hotzaren tailer mekanikoan lan egiten du, eta kosta egiten zaio arreba nagusi Sammy, mutikoaren bizitzako laguntza emozional bakarra, laster joango dela onartzea. Sammyren lapurtutako motor zaharra ikusi eta bere kabuz berreskuratzea erabakiko du, horrek anai-arreben arteko lotura babestu dezakeelakoan.