Babesle
Ofiziala
Media
Partner

itxi
Bete formularioa zure datuekin, erregistratutako erabiltzaileentzako edukiak ikusteko
Sakatu hemen
Ez duzu pasahitza gogoratzen? Sakatu hemen

itxi


Oraindik ez duzu posta elektronikoa balioztatu. Posta elktroniko bat bidali dizugu, ondoko esteka sakatu behar duzu kontua balioztatzeko

Hemen zaude: Lehen orrialdea > 52. Edizioa 2004  > Sariak eta Epaimahaiak > Epaimahaia Ofiziala > MARIO VARGAS LLOSA
MARIO VARGAS LLOSA
 

1936an Arequipan (Peru) jaio zen. 1953an hasita, Letrak eta Zuzenbidea ikasi zituen Limako San Marcos Unibertsitatean. 1959an, berriz, Europarantz etorri zen, zenbait urtez Madrilen eta Parisen kokatuz. 1964. urtean Perura itzuli zen eta, hurrengo urtean, Patricia Llosarekin ezkondu eta hiru seme-alaba izan zituzten (Álvaro, Gonzalo eta Morgana). 70eko hamarkadan Europara itzuli zen, Londonen eta Bartzelonan kokatuz. Pentsamolde aurrerakoidun gizon konprometitua izanik, kubatar iraultza gogokoa izan zuen, 1971. urtean Padilla Kasuak bere postulatuengandik urruntzea eragin zuen arte. Bere herrialdearen errealitate politikoarekin kezkatuta, aktiboki parte hartzea erabaki zuen, 1990eko hauteskundeetan lehendakarigai aurkeztuz. Latinoamerikar Boom delakotik sortutako idazle ospetsuetakoa da. 1959an “Los jefes” ipuin bildumarekin ezagutzera eman bazen ere, nazioarteko mailan, batik bat, militarren eskoletako errealitatea erakusten duen “La ciudad y los perros” (1962) eleberriarekin ospetsu bilakatu zen. “La casa verde” (1966) eta “Conversación en la catedral” (1971) liburuei esker, gaztelaniazko literaturako egile garrantzitsuetakoa bilakatu da. 70eko hamarkadan, “Pantaleón y las visitadoras” (1973) eta “La tía Julia y el escribidor” (1978) idatzi zituen. 1981. urtean, beste eleberri politiko bat idatzi zuen: “La guerra del fin del mundo”. Zenbait urtez, entseguak, kronika eta antzerkia soilik idatzi zituen. 1997an, berriro narratibara itzuliz, “Los cuadernos de Don Rigoberto” eleberri erotiko eta dibertigarria eta Trujilloren antza handia duen diktadore latinoamerikar baten erretratua egiten duen “La fiesta del Chivo” (2000) idatzi zituen. Bere azken liburua, “El paraíso en la otra esquina” (2003) Gauguin margolariaren bizitzari buruzkoa da. Zenbait Unibertsitatek Doctor Honoris Causa izendatua, entsegugile eta artikulugile polemiko honek sari asko jaso ditu ibilbide osoan zehar. Francisco Lombardi zinegileak bere bi eleberri esanguratsu egokitu ditu, “La ciudad y los perros” (1985) (Zuzendari Onenaren Saria Donostiako Nazioarteko Zinemaldian) eta “Pantaleón y las visitadoras” (2000).

 

© Donostia Zinemaldia | Desarrollado por: Yo Miento Producciones
Webgune hau berezko eta kanpoko cookies-az baliatzen da, erabiltzaile gisa esperientzia hobea eskaintzeko. Informazio gehiago Onartzea