tve movistar+
Babesle
Ofizialak
65. Donostia Zinemaldia
22/30 Iraila 2017 - #65ssiff

itxi
Bete formularioa zure datuekin, erregistratutako erabiltzaileentzako edukiak ikusteko
Sakatu hemen
Ez duzu pasahitza gogoratzen? Sakatu hemen

itxi


Oraindik ez duzu posta elektronikoa balioztatu. Posta elktroniko bat bidali dizugu, ondoko esteka sakatu behar duzu kontua balioztatzeko

Hemen zaude: Lehen orrialdea > 54. Edizioa 2006  > Donostia Sariak > MAX VON SYDOW
MAX VON SYDOW
 

Bere aurpegiaren indar dramatikoak, bere gorpuzkera bikainak eta gizakien alderdi oro antzezteko gaitasunak, zitalenetatik sentiberenetara, europar aktore handienetako bat bilakatu dute estatubatuar zineman etengabeko presentzia duen Max Von Sydow. 1929an Lunden (Suedia) jaioa, Max Von Sydow mutiko lotsatia zen, antzezpena jendearekin zituen komunikazio-arazoak gainditzeko baliatu zuena. Arte dramatikoko ikasketei Stockholmeko Errege Akademian ekin zien, zineman Alf Sjöbergen Bara en mor filmarekin debuta egin aurretik. Ez zen zinemagintzan finkatu Ingmar Bergmanek Heriori erronka jotzen dion zaldun gisa Det sjunde inseglet (Zazpigarren zigilua, 1957) filmaren aktore zerrendan sartu zuen arte. Bergmanek bere kezken bozeramailetzat hartu zuen Max Von Sydow eta bere ezinbesteko aktore bihurtu zuen ondoko pelikuletan, Smultronstället (Basamarrubiak, 1957), Ansiktet (Aurpegia, 1958), Jungfrukällan (Mirabearen iturburua, 1960), Sasom i en spegel (Ispilu batean bezala, 1961), Nattvardsgästerna (Jaunartzaileak, 1962), Vargtimmen (Otsoaren ordua, 1968) eta Skammen (Lotsa, 1968), besteak beste.

Nazioarteko sona 1965ean bereganatu zuen George Stevensen The Greatest Story Ever Told (Inoiz kontaturiko istoriorik bikainena, 1965) filman Jesusen papera eginez, George Roy Hillen Hawaii (1966) lanean misiolariarena, edo The Kremlin Letter (Kremlineko gutuna, 1970) filmean koronel bat antzeztuz berretsi zuena. Jan Troellek zuzendutako diptikoan, Utvandrarna (Emigranteak, 1971) eta Nybyggarna (Lur Berria, 1972), antzeztutako Karl Oskar nekazari pairamentsua bere rol gailenetakoa izan zen William Friedkinen Exorzista (1973) filmean Merrin aitaren pertsonaia iritsi zitzaion arte.

Max Von Sydowk ekoizpen handiko estatubatuar pelikula ugaritan nabarmendu du bere itxura txundigarria: The Voyage of the Damned (Madarikatuen bidaia,1976) eta Victory (Ihesa ala garaipena) filmetako aleman kapitaina; Flash Gordon-eko (1980) Ming tiranoa; Conan the Barbarian-eko (Conan barbaroa, 1982) Osric erregea; eta Never Say Never Again (Sekula esan sekula ez, 1983) filmean haragitutakoaren antzeko era askotako bilauak. Eta antzezpen horiek zuzendari nabarien europar ekoizpenekin aldizkatu ditu: Valerio Zurliniren Il Deserto dei Tartari (Tartariarren basamortua, 1976) edo Bertrand Tavernierren La morerregeat en direct (Heriotza zuzenean, 1980). Woody Allenen aginduetara lan egin zuen Hanna and Her Sisters (Hanna eta bere ahizpak, 1986) pelikulan, eta 1987an, Suediara itzulitakoan, bere antzezpen goraipatuenetako bat erdietsi zuen, Bergmanen dizipulu batekin hain zuzen, Bille Augustekin, Pelle erobreren (Pelle konkistatzailea) filmean. Bere seme Pellerentzat bizimodu hobearen bila dabilen aita sufrituarena eginez, Max Von Sydowk aktore onenaren Oscarrerako izendapena lortu, eta Europako Saria irabazi zuen, beste golardo askoren artean.

Zuzendari moduan, film bakarra egin zuen 1988an, Suedian, Ved vejen drama erromantikoa. 130 film inguruk osatzen dute bere filmografia, Juan Carlos Fresnadilloren Intacto (2001) film espainiarra edo Steven Spielbergen Minority Report (2002) barne. Nekaezin dihardu lanean, eta Giulio Baseren L’Inchiesta (Ikerketa, 2006) amaitu berri du.

 
MAX VON SYDOW
MAX VON SYDOW

© Donostia Zinemaldia | Desarrollado por: Yo Miento Producciones

Webgune hau berezko eta kanpoko cookies-az baliatzen da, erabiltzaile gisa esperientzia hobea eskaintzeko. Informazio gehiago Onartzea