tve movistar+
Babesle
Ofizialak
65. Donostia Zinemaldia
22/30 Iraila 2017 - #65ssiff

itxi
Bete formularioa zure datuekin, erregistratutako erabiltzaileentzako edukiak ikusteko
Sakatu hemen
Ez duzu pasahitza gogoratzen? Sakatu hemen

itxi


Oraindik ez duzu posta elektronikoa balioztatu. Posta elktroniko bat bidali dizugu, ondoko esteka sakatu behar duzu kontua balioztatzeko

Hemen zaude: Lehen orrialdea > 67. Edizioa 2019  > Berriak > Ikusmira Berriak-en seigarren edizioak Gabriel Azorín, Jaione Camborda, Diego Céspedes, Elena Martín Gimeno eta Jessica Sarah Rinland-en proiektuak hautatu ditu
Ikusmira Berriak-en seigarren edizioak Gabriel Azorín, Jaione Camborda, Diego Céspedes, Elena Martín Gimeno eta Jessica Sarah Rinland-en proiektuak hautatu ditu
Ostirala, 2019(e)ko azaroaren 22

Argentinako, Erresuma Batuko, Espainiako eta Txileko bost proiektu aukeratu dira, jasotako 185 proposamenen artean (iaz baino %6 gehiago eta lehen edizioan baino %478 gehiago), Ikusmira Berriak egonaldi-programan eta ikus-entzunezko proiektuen garapeneko programan. Ikusmira Berriak Donostia Zinemaldiak, Tabakalera Kultura Garaikidearen Nazioarteko Zentroak eta Elías Querejeta Zine Eskolak (EQZE) antolatzen dute.

Tabakalerako kultura garaikidearen nazioarteko zentroko, Donostia Zinemaldiko eta Elías Querejeta Zine Eskolako ordezkariek osatutako hautaketa batzordeak Gabriel Azorínen (EQZE kategoria berrian), Jaione Cambordaren (Euskal Autonomia Erkidegoko lanen artean), Diego Céspedesen (Nest Film Studenten azken bost edizioetako partaideen artean), Elena Martín Gimenoren (Espainia) eta Jessica Sarah Rinlanden (Nazioartekoa) proiektuak hautatu ditu.

Gabriel Azorínek, "lacasinegra" kolektiboko kide den Elías Querejeta Zine Eskolako lehen belaunaldiko kideak, bere film laburrak eta film ertainak aurkeztu ditu Belfort, Sevilla eta Donostiako zinema-jaialdietan, adibidez. Diego Céspedes saritu dute Locarnon, Cannesen eta Donostian, eta Ikusmira Berriak ekimenean bere lehen film luzearen proiektua gauzatuko du. Bere bigarren film luzearen gidoian arituko den Elena Martín Gimeno zinemagile eta aktoreari dagokionez, Júlia Ist (Made in Spain 2018) filma, Vida perfecta serieko bi kapitulu(Belodromoa 2019) eta Suc de Síndria film laburra zuzendu ditu; gainera, Las Amigas de Agata-ren protagonista izan da. Jaione Cambordak bere bigarren filmaren proiektuari ere aurre egingo dio Arima filmaren ondoren, zeinak Sevillan eta Gijonen saria izan zuen Jessica Sarah Rinland-en antzera; azken horrek, halaber, Locarnoko Moving Ahead sailean aipamen berezia lortu zuen, Those That, at a Distance, Resemble Another filmari esker.

Lehenengo aldiz, egonaldiaren luzera zortzi astekoa izango da, iazko edizioan baino bi aste gehiagokoa. Bost zinemagileak martxoaren 2an iritsiko dira Tabakalerara, eta apirilaren 12ra arte izango dute proiektua garatzeko epea.

Irailean, jaialdia ospatzearekin batera, zinemagileak Donostiara itzuliko dira egonaldiaren azken bi asteak osatzeko, eta, ordurako, proiektua garatuagoa izango dute, zine-industriarekin partekatzeko prest. Fase honetan pitching saiorako prestatuko dira (proiektuaren aurkezpena) jaialdian dauden industriako profesionalekin bilerak egiteko (azken edizioan 1.700 baino gehiago).

Proiektu bakoitzak 5.000 euroko garapenerako laguntza izango du, eta maiatzean entregatuko da, egonaldiaren bi aldien erdian, zinegileek esperientziari etekin handiagoa ateratzeko.

Ikusmira Berriak ekimenaren aurreko edizioak

Ikusmira Berriak-en bosgarren edizioko proiektuen artean, eta egonaldia egin ondoren, Sem dor/Painless (Minik ez) (Michael Wahrmann) filmak postprodukzioaren REC Grabaketa Estudioa saria irabazi zuen. Horrek berak, TorinoFilmLab-en parte hartu zuen; Un personaje volador (Martina Juncadella) Frantziako Lizières egoitzan eta Rotterdamgo Hubert Blas Fund-en, Bacifi garapen eta koprodukzio plataformaren ArteKino Nazioarteko Saria irabazi ondoren; eta All Dirt Roads Taste of Salt (Raven Jackson), New Yorkeko IFP Week-en Proiektuen Foroan. Aurreko urteetako tituluei dagokienez, nazioarteko jaialdietako laborategietan sariak eta hautapenak ere irabazi dituzte El agua, Elena López Rieraren eskutik; Pornomelancolía (lehen Oasia), Manuel Abramovichena, eta Dormen os peixes de olhos abertos (Arrainek begiak zabalik dituztela lo egiten dute?), Nele Wohlatzena.

Arantza Santestebanek 918 gau (918 noches) filmaren % 80 osatu du eta muntaketaren lehen fasean dago; Chupacabra (Grigory Kolomitsev) postprodukzio aldian dago; Eles transportan a morte (Samuel M. Delgado eta Helena Girón), muntaketa fasean dago; azken hori, Fantasia (Aitor Merino) filmak jada amaitu duen fasea da, eta bi horiek 2020an kaleratzeko perspektibarekin daude. Azken urte erdian, Maider Oleagaren Muga deitzen da pausoa (Zinemira 2019), Gijoneko zinema-jaialdian estreinatu zen; Trote (Xacio Baño), Locarnon aurkeztu eta Zabaltegi-Tabakaleran aukeratu zuten eta Las letras de Jordi (Maider Fernández Iriarte) Donostiako Zinemaldiko New Directorsen estreinatu zen.

Ikusmira Berriak Tabakalerak, Zinemaldiak eta Elías Querejeta Zine Eskolak antolatutako ikus-entzunezko proiektuetarako laguntza programa da. REC Grabaketa Estudioa eta Euskadiko Filmategiaren lankidetza du, eta Donostia/San Sebastián 2016 Europako kultura-hiriburuaren ondarearen parte da.

 




O Corno do Centeo
Jaione Camborda  (Espainia)

Arousa uhartea, 1971ko abuztua.

Uhartearen itxurazko normaltasunean, biztanleen sekretuak susmatu daitezke, agerian utzi ezin diren egia xuxurlatuak. María (42), emakume handia eta zakarra da, baina konpromiso handia du. Uharteko emagina da eta emakumeei laguntzen die, berak bakarrik duen gertutasun eta entregarekin. Bere minarekin eta gorputzarekin laguntzen du kontrakzio, esfortzu eta erditze bakoitzean. Batzuetan, gaueko isiltasunean, abortuak ere egiten ditu ezkutuan.

Zuzendariaren biofilmografía

Pragako Zinema Eskolan (FAMU) eta Municheko Zinema Eskolan (HFF) bere zine ikasketak amaitu ondoren, Galiziara joan zen eta Esnatu Zinema produkzio-etxea sortu zuen. Horretan, ongi aitortutako lana zuzendu zuen lan labur esperimentalez egindako material filmikoarekin errodatutako piezen zuzendari gisa, Probabilitatea Axilidade, Nimbos, Lilit edo Rapa das bestas filmetan adibidez. Bere ohiko gaiak, normalean, ikuspuntu etnografiko batetik gizakiak animaliarekin, indarkeriarekin eta atabikoarekin duen harremanari buruz gogoeta egiten dutenak dira. Arima (zuzendari onenaren saria Sevillako Europako Zinemaren jaialdiko Las Nuevas Olas sailean) film luzea zuzentzen ari da, eta beste film askotan gidoilari eta arte-zuzendari gisa ere kolaboratzen du.

Zuzendariaren oharra

 “Film honek ez du dokumentu historikoa izateko asmorik. Horren ordez, iraganera joan naiz orainari aurre egiteko gako batzuk aurkitzen lagunduko digun orainarekiko oihartzuna bilatzeko. Oso film fisikoa da, debeku eta sekretu testuinguru batean amatasuna eta mugak, eta beste gai asko aztertuko dituena”.




La misteriosa mirada del flamenco
Diego Céspedes  (Txile)

1984. Lidia (11) Txileko basamortuan isolatuta dagoen herri meatzari batean bizi da bere neba Alexorekin (23). Alexo gizon mardula da, baina emakume-manerak ditu. Toki horretan hainbat gizon akabatu dituen gaixotasun bat pairatzen ari dira, eta esaten dutenaren arabera, gizon bat beste gizon batekin begirada baten bitartez maitemintzean transmititzen da. Gaixotasunak haien leihoa kolpatzen duenean, Lidiak begietara begiratuko dio nebari, eta mitoaren atzeko sekretuei egin beharko die aurre.

Zuzendariaren biofilmografía

Zinema- eta telebista-ikasketak egin zituen Txileko Unibertsitatean. Argazki-zuzendari eta muntatzaile-lanak egin ditu hainbat film laburretan. Besteak beste, Non Castus azpimarra daiteke, aipamen berezia eskuratu baitzuen Locarnoko Zinemaldian. 2018an idatzi eta zuzendu zuen bere lehen film laburra: El verano del león eléctrico. Lan horrek garaipena lortu zuen Cannesko zinema-jaialdiko Cinéfondationen eta NEST Panavision saria Donostiakoan; horrez gain, hainbat zinemalditan egon zen hautatuen zerrendan, Sundance eta Palm Spring-en, adibidez. Gaur egun, bere lehen film luzea lantzen ari da: Flamenkoaren begirada misteriotsua.

Zuzendariaren oharra

“Filmak Lidiaren eta Alexoren arteko harremana utzi nahi du agerian; izan ere, neba-arrebak izan arren, ama-alaba balira bezala jarduten dute. Eguneroko bizitzako xehetasun txikietatik, zurrumurru amaigabeetatik eta nerabe-ikuspegitik abiatuta, esplorazio-bidaia batean murgilduko gara. Bertan, Lidiak hurbiletik begiratuko dio GIB-ihesaren errealitatea eta harreman homosexualak mito barregarri baten atzean ezkutatu nahi dituen herriaren ezjakintasunari”. 




Anoche conquisté Tebas
Gabriel Azorín  (Espainia)

Portugalgo hainbat mutilek muga pasa dute terma batzuetan bainatzeko. Bertan, arratsaldea pasatzera joan diren hainbat talderekin egin dute topo. Batzuk deskantsatzera joan dira; beste batzuk aldiz, ondo pasatzera. Erritu bat izango balitz bezala, batera ikusi dute ilunabarra, eta etxerako bidea hartu dute. Gaua iristean, ur-lurruna dago nonahi. Orduan agertuko dira terma horiek eraiki zituzten soldadu erromatarrak, eta ikusiko dute haien adina eta kezkak eta Portugalgo mutikoenak ez direla hain ezberdinak.

Zuzendariaren biofilmografía

Zuzendaritzako diplomatura eskuratu zuen ECAMen. EQZEren lehen promozioko kide da. Los galgos eta Mañana vendrá la bala laburmetraiak eta Los mutantes film ertaina zuzendu ditu. Haren lanak hainbat jaialditan egon dira ikusgai: Belforteko Entrevues Zinemaldia, Donostiako Zinemaldia, Sevillako Europako Zinemaren Festibala, Ficunam, Zinebi, Márgenesen eta Porto/Post/Doc. Azorín "lacasinegra" kolektiboko kide da, eta hainbat proiektu egin dituzte, zinema eta ikus-entzunezkoen produkzio- eta zabalkuntza-bide garaikideak uztartzen dituztenak. "lacasinegra", aldiz, hainbat kultur zentrorekin aritu da elkarlanean, besteak beste, Tabakalerarekin, IVAMekin eta CCCBrekin.

Zuzendariaren oharra

Anoche conquisté Tebas lanarekin suspentsio-egoera bat sortu nahi dut, zeinetan garai guztiek toki bakarrean bat egiten dutela sentituko dugun. Modu horretan irudikatuko dugu hasieran agertzen diren Portugalgo mutikoak eta amaierako soldadu erromatarrak lotuko dituen ildoa. Izan ere, adina eta kezkak partekatuko dituzte bi taldeek. Filmak neguko larunbat bateko ordu batzuk hizpide dituen arren, guk 2000 urte egingo dugu atzera denboran”.




Creatura
Elena Martín Gimeno  (Espainia)

Neguaren amaieran, udak igarotzen dituen Mil·la herrira itzuliko da, bere maitearekin berriz ere konektatzeko asmoz. Biziki eztabaidatu eta gero, aldi baterako banatzea erabakiko dute, eta Mil·la bakarrik geratuko da etxean. Banaketak eragindako doluak eta neguko bainu bat hartu eta gero aterako zaion urtikariak etxe horrek gordetzen dituen oroitzapenetan murgiltzera eramango dute Mil·la. Hala, bertan igarotako uden bitartez, gogora ekarriko ditu bere aurkikuntza sexualak; azkenik, aitarekin duen harremana ulertzera ere iritsiko da.

Zuzendariaren biofilmografía

Zineman, antzerkigintzan, aktore-lanetan eta zuzendaritzan dabil. Júlia Ist izan zen zuzendu zuen lehen lana (Zilarrezko bi Biznaga jaso zituen: bata, Zuzendaririk Onenari eta bestea, Film Onenari. Horrez gain, Movistar + Film Onena saria jaso zuen Malagako zinemaldian). Elenak Leticia Doleraren Vida perfecta telesaileko bi kapitulu zuzendu zituen (Antzezpenik Onenari saria. Telesailik onenari saria Cannes Series festibalean). Aktore ere aritu da hainbat filmetan: Suc de Síndria (Film laburrik onenera izendatuta egon zen EFAn), Con el viento eta Las amigas de Ágata. Arte eszenikoei dagokienez, Elena Elsmalscuts sorkuntza-laborategiaren eta VVAA kolektiboaren sortzaileetako bat da. Gaur egun, Los Javis-en Veneno telesaila idazten ari da Atresmediarentzat, eta This Is Real Love (Teatre Lliure) antzezlana estreinatuko du aurki.

Zuzendariaren oharra

“Errepresio sexual normalizatuaren ondorioez hitz egin nahi dut, batez ere emakumeek bizi dituztenei buruz. Horregatik, tabuz betetako mundu batean sartu nahi izan dut, zehazki, neskatoen sexualitatean, hori baita errepresio inkontziente horren sorburu. Nire abiapuntua orainaldian errefusatua izateari dion beldurra izango da, eta hortik haren minik funtsezkoenarekin, nazkarekin eta lotsarekin konektatzera eraman nahi dut hogeita hamar urteko emakumea, ondoren hori guztia gainditu eta berriz ere desira aurki dezan. Zehazki, sexuaren eta arriskuaren arteko harremana aztertu eta apurtu nahi dut, horretarako hezkuntza kristauan babes-neurri gisa erabiltzen den errepresioaren gainean zalantzak planteatuz”. 




Monólogo Colectivo
Jessica Sarah Rinland  (Argentina - Erresuma Batua)

Hiriko zoologikoan lanean urte asko daramatzaten arren, ez diote elkarri arreta berezirik eskaini zaintzaile batek eta eraikuntzako langile batek, noizean behin baino ez baitute topo egiten. Haien arteko adiskidetasuna Gabon Zaharreko suaren inguruan kasualitatez elkartzean hasiko da. Collective Monologuek jarraitu egingo die, eta haien arteko solasaldiak entzungo ditugu, baita elkarri kontatuko dizkioten istorioak eta arkitekturari, animaliei, zooaren etorkizunari, familiari eta historiari buruz partekatuko dituzten ezagutzak ere. Adiskidetasun eta ekintza bihurtuko dira hasierako entzute aktiboa eta solasaldi luzeak.

Zuzendariaren biofilmografía

Jessica Sarah Rinland artista britainiar-argentinarraren lanak nazioarteko topaguneetan egon dira ikusgai, besteak beste, Toronto Film Festival, New York Film Festival, BFI London Film Festival, Rotterdam, Oberhausen eta Edinburgh International Film Festival zinemaldietan eta Bloomberg New Contemporaries eta Somerset House erakustokietan. Hainbat sari irabazi ditu, adibidez: aipamen berezia Locarnoko Zinemaldian, bere lehen film luzeagatik; lehen saria Bienal de Imagen en Movimiento biurtekoan; Arts + Science saria Ann Arbor zinemaldian; ICAren Film Esperimental Onenari saria LSFFn eta MITen Schnitzer saria arteetan erakutsitako bikaintasunagatik. 2017/18an Harvardeko unibertsitateko Zinema Ikasketen Zentroko kidea izan zen eta gaur egun Somerset House Studiosen egiten du lan artista elkartu gisa.

Zuzendariaren oharra

“1936an, Jean Piaget psikologoak “bakarrizketa kolektibo” terminoa sortu zuen; hau da, haurren bizitzako egozentrismo-garaia, zeinetan entzulearen lana ezdeustzat jotzen duten. Garai horretan, haurrek uste dute natura beraientzat sortua izan dela, eta kontrolatu egin dezaketela”. 


Babesle Ofizialak:
Laguntzaile Ofizialak:
Instituzio Kideak:
© Donostia Zinemaldia | Desarrollado por: Yo Miento Producciones

Webgune hau berezko eta kanpoko cookies-az baliatzen da, erabiltzaile gisa esperientzia hobea eskaintzeko. Informazio gehiago Onartzea