tve movistar+
Babesle
Ofizialak
65. Donostia Zinemaldia
22/30 Iraila 2017 - #65ssiff

itxi
Bete formularioa zure datuekin, erregistratutako erabiltzaileentzako edukiak ikusteko
Sakatu hemen
Ez duzu pasahitza gogoratzen? Sakatu hemen

itxi


Oraindik ez duzu posta elektronikoa balioztatu. Posta elktroniko bat bidali dizugu, ondoko esteka sakatu behar duzu kontua balioztatzeko

Hemen zaude: Lehen orrialdea > 68. Edizioa 2020  > Berriak > Eduardo Crespo, Mina Fitzpatrick, Manuel Muñoz Rivas, Magdalena Orellana eta Marina Palacio dira beren proiektu zinematografiko berriak Ikusmira Berriak programaren egonaldietan garatuko dituzten zuzendariak
Eduardo Crespo, Mina Fitzpatrick, Manuel Muñoz Rivas, Magdalena Orellana eta Marina Palacio dira beren proiektu zinematografiko berriak Ikusmira Berriak programaren egonaldietan garatuko dituzten zuzendariak
Aurtengoa programaren zazpigarren edizioa izango da, eta 400 proiektutik gora eman dute izena deialdian, iaz baino % 220 gehiagok
Asteazkena, 2020(e)ko abenduak 2

Eduardo Crespo, Mina Fitzpatrick, Manuel Muñoz Rivas, Magdalena Orellana eta Marina Palacioren film-proiektuak izan dira Ikusmira Berriak programaren zazpigarren edizioan izena eman duten 409 proiektuen artean hautatu direnak. Zehazki, aurten % 220 igo da aurkeztutako proiektu kopurua, iaz 185 aurkeztu baitziren. Ikusmira Berriak Donostiako Zinemaldiak, Kultura Garaikideko Nazioarteko Zentroa – Tabakalerak eta Elias Querejeta Zine Eskolak (EQZE) antolatzen duten egonaldi-programa bat da, ikus-entzunezko proiektuak garatzera bideratuta dagoena.

  • EAEkoa: Y así seguirán las cosas, Marina Palacio.
  • NESTekoa: Mina Fitzpatricken Wandervogel.                                            
  • EQZEkoa: Magdalena Orellanaren Hasta que el lugar se haga improbable.
  • ESPAINIAKOA: Manantial, Manuel Muñoz Rivas.
  • NAZIOARTEKOA: La gruta del viento, Eduardo Crespo.

Eduardo Crespo (Crespo, Argentina, 1983) zuzendaria, gidoilaria eta argazki-zuzendaria da, eta nazioarteko kategorian izan da hautatua. Donostiako Zinemaldiko Atal Ofizialean lehiatu zen azken edizioan Nosotros nunca moriremos filmarekin. EQZEko lehen promozioko ikasle Marina Palacio (Donostia, 1996) izan da Euskal Autonomia Erkidegoko sortzaileen kategorian hautatutako zuzendaria, eta berak ere Zinemaldiaren 68. edizioan hartu zuen parte, zehazki, Zabaltegi-Tabakalera atalean, Ya no duermo film laburrarekin. Magdalena Orellana (Buenos Aires, 1990) izango da EQZEko bigarren promozioko ordezkari. Besteak beste, honako toki hauetan egon da bere lana ikusgai: TheFilmmakers’- Coop, Círculo de Bellas Artes, Cineteca, MediaLab Prado, BilbaoArte, CCCB eta Madrilgo Erkidegoko Sala de Arte Joven. Espainiako kategorian, hautaketa-batzordeak Manuel Muñoz Rivasen alde (Sevilla, 1978) egin du apustu. Hain zuzen, 2017ko Berlinale zinemaldian aurkeztu zuen bere lehen film luzea: El mar nos mira de lejos. Nest kategorian Mina Fitzpatrick (Estatu Batuak, 1989) izan da hautatua. 2017an, Donostiako zinema-ikasleen nazioarteko topaketan hartu zuen parte, Ikusmira Berriak egonaldian garatuko duen proiektuaren izen berbera zuen film labur batekin; alabaina, oraingoan film luze bat egingo du.

Hautaketa-batzordea erakunde antolatzaileen –Nazioarteko Kultura Garaikidearen Zentroa-Tabakalera, Donostiako Zinemaldia eta EQZE– ordezkariek osatzen dute, eta hautaketa anitza egin dute, filmen bidez landutako gaiei eta proiektuak aurkeztu dituzten zinemagileen ibilbideei dagokienez. Zehazki, honako gai hauek jorratuko dituzte beren egonaldietan: aita eta alaba baten berrelkartzea Italiako Toscanako haitzuloetan (La gruta del viento); Ipar Poloaren misterioetarako espedizio-forma duen fantasia bat (Hasta que el lugar se haga improbable); parrizidioa egozten dioten gazte baten erretratua, Texaseko desertuaren indarkerian eta arroztasunean sartuta ere, bere tokiaren bila dabilena (Wandervogel); senar-emazte edadetu batzuen azken bidaia, Cazorla mendilerroan barna Guadalquivir ibaiaren iturburuaren bila; eta nerabezarotik haurtzarorako trantsizioa –denbora atzeraka doa–, Palentziako herri bateko lagun-talde baten bizitzan oinarrituta (Y así seguirán las cosas).

Egonaldia zortzi astekoa izango da. Pandemiaren eboluzioak eta agintariek horretarako oztoporik jartzen ez badute, hautatutako bost zinemagileak martxoaren 15ean iritsiko dira Tabakalerara, eta apirilaren 25era arte garatu ahal izango dituzte beren proiektuak. Irailean itzuliko dira, Donostiako Zinemaldiarekin batera, egonaldiaren azken bi asteak egiteko; izan ere, proiektua garatuago egongo da, eta, beraz, haren berri eman ahal izango diote zinemagintzaren industriari. Fase horretan, pitching saiorako prestakuntza emango zaie (proiektuaren aurkezpena), Zinemaldian egongo diren industriako profesionalekin bil daitezen. Proiektu bakoitzak 5.000 euroko laguntza jasoko du, garapen-prozesuan aurrera egiteko. Zinemagileek ekainean jasoko dute laguntza hori, egonaldiaren azken bi asteei ekin baino lehen proiektua garatzen jarraitzeko aukera izan dezaten. Gainera Irusoin zinema ekoiztetxeak Irusoin Postprodukzio Saria emango dio hautatuko proiektuetako bati. Hain zuzen, saria postprodukzio-lana egitea izango da: soinua, kolorea, grafismoa eta DCP masterra.  

Ikusmira onak

COVID-19ak eragindako zailtasunei aurre egin behar izan bazieten ere, ikusmira onak dituzte Ikusmira Berriak programaren 2020ko edizioan hautatutako bost proiektuek. Diego Céspedesek zuzendutako eta Giancarlo Nasik ekoitzitako (Quijote Films) La misteriosa mirada del flamencok Torino Film Lab- TFL Production Award – Creative Europe Media saria irabazi du; zehazki, 50.000 euro. EQZEko lehenengo promozioko ikasle Gabriel Azorínek zuzendutako eta Carlos Pradok ekoitzitako (Dvein Films) Anoche conquisté Tebasek Sevillako Zinemaldiko Koprodukzioen Foroko RTP saria irabazi du; zehazki, 100.000 euro. Jessica Sarah Rinland-en Monólogo Colectivok Rotterdamgo Zinemaldiko Hubert Bals Fund(HBF) funtsaren babesa jaso du. Jaione Cambordak (Esnatu Zinema) O corno do centeo lana koproduzitzeko hitzarmen bat sinatu du Miramemirako Andrea Vázquezekin (O que arde), eta AGADICen (Galiziako Xuntaren laguntzak) 249.000 euroko dirulaguntza bat jaso du. Azkenik, Elena Martín Gimenoren (Vilaüt Films SL) Creatura ere koprodukzioan egingo dute Lastor Mediak eta Avalon-ek.

2018 eta 2019ko edizioetatik nabarmentzekoak: Arantza Santestebanen (Txintxua Films / Hiruki Filmak) 918 gau Zinemaldiko WIP Europa programan egon zen ikusgai, eta Raven Jacksonen Dirt Roads Taste of Salt, aldiz, Tribeca Film Institute Network eta Film Independent Producing Lab-en.   

Donostiako Zinemaldiaren azken edizioan ere Ikusmira Berriak programaren egoitzetan garatutako lanak ikusi ahal izan dira hainbat ataletan: Grigory Kolomytsev-en Chupacabra (New Directors atalean), Leonardo Van Dijl-en Stephanie (Zabaltegi-Tabakalera atalean) eta Aitziber Olaskoagaren Jo ta ke (Zinemira atalean). Horrez gain, azken urteotan Ikusmira Berriak egonaldietan landutako hainbat proiektu estreinatuko dira 2021ean: Manuel Abramovich-en Pornomelancolía eta Helena Girón eta Samuel M. Delgadoren Eles transportan a morte.

Ikusmira Berriak Donostia 2016 Europako Kultur Hiriburutzak utzitako ondarearen parte da.

 

Hasta Que El Lugar Se Haga Improbable / Until The Place Becomes Improbable (Lekua ezinezkoa bihurtu arte)
Magdalena Orellana  (Espainia - Argentina)

Ipar polo magnetikoa ohiko ardatzetik desplazatzen ari da, eta komunitate zientifikoak ez daki zergatik. Artifizio bat balitz bezala, film honetako protagonistek ustekabeko zenbait gertakari biziko dituzte ikasitakoa kendu nahi diela dirudien indar misteriotsu baten eraginpean. Udako oporretan dauden laurogeita hiru pertsonak sekulako siesta egingo dute ezagutzen ez dugun kolore-espektroa duen zerupean. Esnatu egingo dira noizbait. Edo agian ez. Aukera biak dira zentzuzkoak.

"Film hau pertsonaia talde baten bizitzetan dauden suposizio multzo bat da… Zientzia espekulatibo batek edo zientzialari talde batek asmatutako lurralde bat ikertzen dute. Esploratzaileak eremu ezezagun horretara doaz, baina ez helburu profesionalekin, baizik eta beren oporrak pasatzera (batzuek denbora galtzea dela pentsatuko dute, beharbada). Bazkalondoko magia-trikimailuen filma ere bada, saihestu nahi izango genituzkeen ausazko topaketena, amaierarik gabeko siestena eta eguzkitako krema gehiegi botatzearena."

Magdalena Orellana, zuzendaria


La gruta del viento / The Wind's Cave (Haizearen haitzuloa)
Eduardo Crespo  (Argentina)

Horacio albaitaria da, eta zenbait urte igaro dira Italiara Argentinatik iritsi zenetik. Mara alabarekin bizi da. Gaztea eta barnerakoia da, eta espeleologia maite du. Bakoitzak bidaia bat egingo du, baina mendian egingo dute topo, ordura arte hitz egin gabekoei buruz hitz egiteko. La gruta del viento filmak behar baino lehenagoko agur bat kontatzen du. Bizitzak aurrera egiten duen bitartean gauzatzen ditugun eguneroko errituak. Maitasun-loturak, identitatea, naturaren indarra eta emozioak.

"Duela zenbait urte aukera izan nuen Europara migratu zuen nire familiaren zati batekin elkartzeko. Europarren ondorengoak ziren, 90eko hamarkadan Argentinan bizi zen krisialdi ekonomikoaren ondorioz, gure aitona-amonek egindako bidea kontrako noranzkoan egin zutenak. Italiara itzuli ziren. Inpresio kontraesankorra izan nuen; batetik, asimilatuta zeuden, baina, bestetik, deserrotzea sentitzen zuten. Bidaia hartan, nire lehengusu-lehengusinek haitzuloak ezagutzera eraman ninduten, eta nirekin partekatu zuten espazio horien esplorazioa.
​Han piztu zen espazioaren eta emozioen ikerketa uztartzen dituen film hau egiteko nahia."

Eduardo Crespo, zuzendaria


MANANTIAL
Manuel Muñoz Rivas  (Espainia)

Neurokirurgia-ebakuntza konplexu bat jaso eta ospitalean denboraldi luze bat egon eta gero, partzialki errehabilitatuta dagoen gizon edadetu bat asteburu-pasa joango da bere emaztearekin. Kotxez joango dira elkarrekin ibai baten bokaletik mendira, non oinez jarraituko duten ibaiaren iturburu ezkutuaren bila. Bidea nahasgarria da, eta ezbaian jarriko ditu beren erresistentzia fisikoa eta morala. Iturburura iristear daudela, ilundu egingo du, eta ezin izango dute ikusi.

"MANANTIAL irudimen poetikotik eratorritako ideia baten (ibai baten iturburuaren bila dabiltzan bi agureri buruzko narrazio alegorikoa) eta errealitatean ausaz jazotako egitate bat (nire aitak pairatutako gaixotasun luze eta konplexua) uztartzean sortu zen proiektu bat da. Genesi “mestizo” hori fikzioaren eta dokumentalaren arteko mugen haraindiko eremuan landu eta garatu behar den lanaren aurrekaria da. Filmaren izaera poetikoa ibai baten iturburuaren bilaketa frustratuan dago, inora eramaten ez duten bide nahasietan barna. Bide horretan, dena da nahasketa, harridura eta txundidura."

Manuel Muñoz Rivas, zuzendaria


Wandervogel
Mina Fitzpatrick  (AEB)
Estrella Vista Chihuahuako basamortuan ezkutatutako arrantxo txiki bat da, parrizida gazteen aterpe bihurtu dena, beren gurasoak erailtzea egotzita kartzelan egon eta bertatik atera eta gero. Dan Dailey (68) eta Derek King (28) batera bizi dira Texas mendebaldeko basamortuan. Dan bihotzeko batek jota hil eta gero, Derek noraezean ibiliko da, eta herriko agintariek susmagarritzat hartuko dute. Wandervogel dokumental hibrido bat da, Dan Daileyren bizitza aztertu, eta, aldi berean, Dereken irudimeneko aitaren figura saiheskorra eraikiko duena. Danen egunerokoa erabilita, The Wandervogel Diary, Derekek eta filmaketa-taldeak berraragitze filmikorako aukerak aztertuko dituzte.

"Nire film guztietan izan dira garrantzitsu haurren eta gurasoen arteko harremanak, gizartearen gaitzespena eta isolamendua. Zinemagile gisa, asko interesatzen zaizkit arruntak ez diren familietako dinamika intimoak. Nire lehen filmean, “A Letter for Sang-Ah”, bikoterik gabeko ama baten istorioa kontatu nuen, bere semea nola zaindu eta hazten duen ezkonduta ez dauden emakumeak baztertzen dituen gizarte batean. Nire azken dokumentalean, “Before the President” (postprodukzio-fasean dago une honetan), aita kartzelaratu dutelako banatuta dagoen familia baten istorioa kontatzen dut, eta justizia egiteko bizi behar duten itxaronaldi luzea. Beren ekintzen bitartez aktibista bihurtzen diren pertsona arruntak interesatzen zaizkit, baita ekintza horiek beren familia eta harremanetan duten eragina ere. Dan Daileyren antzeko ezaugarriak dituzten aktibistek erakartzen naute, ikusten dudalako egin nahi dutenaren balioa, emaitzak esperotakoak ez badira ere. Uste dut dokumentalak egiten ditugun zinemagileok ere antzeko galderak egin eta antzeko erantzun konplexuak jasotzen ditugula."

Mina Fitzpatrick, zuzendaritzapean


Y así seguirán las cosas / And thus it will go on (Eta horrela jarraituko dute gauzek)
Marina Palacio Burgueño  (Espainia)

Y así seguirán las cosas fikzioaren eta errealitatearen arteko erdibidean dagoen proiektu bat da. 5 urtetan egitea aurreikusi da, eta filmaketa protagonisten bizitzaren eskutik joango da; izan ere, Tierra de Campos eskualdeko herri txiki batean bizitzeari utziko diote filmaren protagonistek. Beren bizitza aldatu egingo da, baina baita filma ere, haien bizitzekin batera.

"'Y así seguirán las cosas' nire aitona-amonen herria inguratzen duten zelaietan irudikatutako zinema-eszena bat oinarritzat hartuta hazten doan film bat da, konstelazio bat balitz bezala. Alabaina, irudi zehatz horrekin batera ikusiko duguna zoriaren esku egongo den prozesu bat izango da. Filma sortzeko bidean aurrera egiteko behar duguna bizitzak emango digulako esperantza ezinbesteko pieza izango da proiektua aurrera eramateko"

Marina Palacio Burgueño, zuzendaria


© Donostia Zinemaldia | Desarrollado por: Yo Miento Producciones

Webgune hau berezko eta kanpoko cookies-az baliatzen da, erabiltzaile gisa esperientzia hobea eskaintzeko. Informazio gehiago Onartzea