Fred Cavayé, Jesse Eisenberg, Amanda Kernell eta Gabriel Martinsen film berriak, Ah Biaok eta Tony Vahlek zuzendutako lehen lanez gain, Donostia Zinemaldiaren 74. edizioko Sail Ofizialean ariko dira lehian, zehazki, Les Misérables, The Debut, Garrat du váimmu / Brace Your Heart, Vicentina pede desculpas / On Behalf of My Son, Bian jing / Border eta Krux, hurrenez hurren. Gogoraraztekoa da jada iragarri zirela Zilarrezko Maskorra eta palmares ofizialeko gainerako sariak beretzeko lehian ariko diren beste hamar film.
Ah Biao (Shanxi, 1990) —Bangkoken kokatutako errealizadore, gidoigile eta argazki-zuzendaria— Bian Jing / Border izeneko bere lehen lanarekin lehiatuko da. Filma mugako herri batean dago kokatuta, eta protagonista, abusuzko bizitza batek markatutako bertako meatzari bat, krimen bat betetzera bultzatua izango da.
Fred Cavayé (Rennes, 1967) Victor Hugoren Les Misérables lanaren egokitzapen berri batekin lehiatuko da, Vincent Lindon, Tahar Rahim eta Noémie Merlant (besteak beste) izanik protagonistak. Gigoigile eta zuzendari frantsesak moldakortasun handia erakutsi du bere ibilbidean. Pour elle / Anything for Her (2008) —geroago Hollywooden Paul Haggisek egokitua— zuzendu ondoren, thrillerrean sendotu zen À bout portant / Point Blank (2010) eta Mea culpa (2014) lanekin; geroago, berriz, komediari ekin zion, arrakastaz, Radin! / Penny Pincher! (2016) eta Le Jeu / Nothing to Hide (2018) filmekin, Adieu Monsieur Haffmann / Farewell, Mr. Haffmann (2021) pelikularekin drama historikoari heltzeaz gain; azkenik, komediara itzuli zen Les Chèvres! / This Is the Goat! (2024) filmarekin.
Jesse Eisenbergek (New York, 1983) zuzendari gisa ondu duen hirugarren lanak Julianne Moore eta Paul Giamatti aktoreak ditu protagonista. The Debut filmak ezustean musika-izar bihurtzen den etxekoandre lotsati baten istorioa kontatzen du. Filma idatzi, zuzendu eta ekoitzi du Eisenbergek, eta aktore gisa aritzeaz gain, jatorrizko musika eta letrak ere hark konposatu ditu. When You Finish Saving the World (2022) izan zen Eisenbergek zuzendutako lehen filma, Cannesko Semaine de la Critique atalari hasiera eman zion Sundancen estreinatu ondoren; A Real Painek (2024), berriz, Sundanceko Waldo Salt gidoigintzaren saria eta Oscar sarirako izendapena eta jatorrizko gidoi onenaren BAFTA saria eman zizkion, besteak beste. Aktore gisa, Eisenbergek hainbat zinemagileren aginduetara egin du lan, hala nola Noah Baumbach, Kelly Reichardt, Woody Allen, Zack Snyder eta David Fincher. Fincherren The Social Network (2011) filmean egindako interpretazioagatik aktore onenaren Oscar sarirako izendatu zuten.

Amanda Kernell zuzendari suediarrak (Umeå, 1986) Garrat du váimmu / Brace Your Heart aurkeztuko digu; filmean, emakume gazte batek ahal duen guztia egingo du bere familiaren elur-orein taldea bizirik mantentzeko, bere mugak gaindituz eta benetako maitasunari uko eginez. Sami Blood (2016) izan zen Kernellen lehen film luzea, eta Europa Cinemas Label Award golardoa eta zuzendari berri onenaren Fedeora saria (besteak beste) beretu zituen Veneziako Giornate degli Autori atalean obra horrengatik. Bigarrena, Charter (2020), Sundancen lehiatu eta Oscar sarietan Suedia ordezkatzeko hautatua izan zen.
Vicentina pede desculpas / On Behalf of My Son, bestalde, Gabriel Martins brasildarraren (Belo Horizonte, 1987) hirugarren film luzea da; bertan, semeak eragindako istripu bateko biktimen familien barkamena bilatuko du emakume batek. Gabriel Martinsen lehen filma —Maurilio Martinsekin batera zuzendua— Rotterdamgo zinema-jaialdian estreinatu zen No coração do mundo / In the Heart of the World (2019) izenarekin; bigarrena —Marte um / Mars One (2022)—, berriz, Sundancen estreinatu zen. Halaber, Martinsen film laburrak mundu osoko jaialdietan eman izan dira, hala nola Quinzaine des Cinéastesen, Nada / Nothing (2017) eman zuen Cannesko atalean, hain justu.
Tony Vahl Krux obrarekin ariko da lehian Sail Ofizialean. Benetako jazokizunetan oinarritua, Vahlen lehen film luzeak Alemaniako ipar-ekialdeko herri txiki bateko historia iluna kontatzen digu, II. Mundu Gerraren amaieran, nazien erregimenak herritarrei agindu zienean arerioak aurkitu zezakeen ezer ere ez uzteko bizirik. Zinemagile alemanak film labur hauek zuzen ditu: Pein (2014), Film Laburren Alemaniako Sarirako izendatua eta Dresdeko jaialdian saritua; eta Gömböc (2010), Locarnon estreinatua eta Sari Nagusiaren irabazlea Bristolgo jaialdian.

Sei film luze horietaz gain, gogoratzekoa da beste hamar jada iragarri zirela bere egunean: El mal padre, Roberto Buesorena; 7:40 ce matin-là / Milo, Nicole Garciarena; Sants / Saints, Mikel Gurrearena; Muyou no hito / In My Father’s Room, Maha Haradarena; Mis muertos tristes / My Sad Dead, Pablo Larraínena; Tender Loving Care, Mike Leighena; Markens Grode / Growth of the Soil, Hans Petter Molandena; Glaxo, Benjamín Naishtatena; 5 minutos más / 5 more minutes, Javier Ruiz Calderarena; eta Artakalan / What Remains, Yeşim Ustaoğlurena.
Ahaztutako herri batean, gizonek euren sentimenduak ezkutatzen eta hitz gutxi usatzen ikasi dute bizirik irauteko; hor, dirurik gabeko meatzari gazte bat isilean eta noraezean igarotzen da apenas sentitzen duen bizitza batetik. Hozmindutako errutina hautsi egingo zaio emakume gazte enigmatiko bat iristen denean: jakin-min lokartua eta gauza berri baterako promesa astinduko dio. Gizonak bide ilun batetik jarraituko dio emakumeari, ezagutzen duen mundu bakarraren segurtasun lasaia atzean utziz, jakin gabe emakumea ez dela dirudiena.
Ejvari elur-oreinen taldea utzi dio aita zenak oinordetzan. Taldea aurrera ateratzeko borrokan ari dela, Heaika —lider lokala— Evjarekin maiteminduko da, eta emakumeari irudituko zaio onartu egin behar duela. Baina dena aldatuko da Nejla —Heaikaren lehengusua— iristean: Ejvak lehengoz jakingo du zer den benetan maitasuna. Jeloskor, Heaikak sentituko du traditu egin duela Ejvak, eta gizonaren erreakzio bortitzak eragin handia izango du Ejvarengan: eskuek dardara egingo diote emakumeari, kontrolik gabe, eta honenbestez, artaldea zaintzeko gaitasuna arriskuan egongo da.
Benetako gertakarietan oinarritua, Kruxek Alemaniako ipar-ekialdeko herri txiki baten historia iluna kontatzen digu, II. Mundu Gerraren amaieran, nazien erregimenak herritarrei agindu zienean arerioak aurkitu zezakeen ezer ere ez uzteko bizirik. Gizon gehienak frontean daude. Emakume, ume eta geratzeko baimena duten gizon gutxi batzuk baino ez dira geratzen. Hangoen bizitzak beren erritual zaharretan oinarrituta jarraitzen du: eskola, eliza, ezkontzak, lana. Bizilagunek dena ondo amaituko dela pentsatzen jarraitzen dute. Halako batean, ordea, ibaiak inork izendatu ezin dituen gorpuak itzultzen ditu. Inork ez daki etsaia noiz iritsiko den, ezta zer gertatuko den ere hura iristean. Gertaerak egon beharko luketen isiltasuna zurrumurruek betetzen dute. Isiltasun horretatik etsaia bera baino beldur handiagoa hazten da.
19 urte espetxean eman ondoren ogi bat lapurtzeagatik, Jean Valjeanek, berrerospen bila, bere burua dignatario errespetagarri gisa berrasmatuko du nortasun berri batekin. Fantineri —hiltzear den fabrika-langile bati— hitz emango dio haren alaba —Cosette— erreskatatu eta babestuko duela; izan ere, Thénardier familia iruzurtia esplotatzen ari da Cosette, tratu txarrak emateaz gain. Valjeanek Cosette bere alaba izango balitz legez hezi bitartean, Javert inspektoreak atsedenik gabe jazarriko du gizona. Frantzia astintzen ari den gizarte-asalduran, Valjean, Cosette, haren maitale Marius eta Javerten bizitzak korapilatu egingo dira Paris iskanbilatsu eta iraultzailean. Borroken, sakrifizioen eta justizia-desio sakon baten medioz, Valjean bere erredentzio-bidea burutzen eta Cosettei maitasun eta askatasunezko etorkizun bat ematen saiatuko da.
Mona Friedmanek rol txiki bat lortzen duenean antzoki komunitario batean, etxekoandre lotsati eta apal hura aktore sutsu bihurtuko da, edozertarako gai izango da bere rolaren integritate artistikoa babesteko, kosta ala kosta, baita horrek gerra bat ekartzeko arriskua badakar ere antzezlanaren zuzendari autoritarioarekin.
Semeak gidatutako autobusa jasotako igarobide batetik erori eta hamarka pertsona hiltzen direnean, Vicentina biktimen senideak bilatzen hasiko da, barkamena eskatzeko, baina barkamenaren mugak deskubrituko ditu.